مرو! مرا تنها روی آب جا مگذار

به آبشار بلندت! مرا رها مگذار

رسیدم و نخواستی بیافتم از دستت

مرا برای هجوم کلاغ ها مگذار

من از عزیزی تو توی چاه افتادم

به گرگ ها ندهندم؟! شهنشها! مگذار!

شکار کردی؛ اگر اشتها نداری حال

برای مرده خوران خوش اشتها مگذار

گذشته از من و تو این دل پر از تردید

قبول کن و در این سوی پل مرا مگذار