لحظه ی آخر، نگاه تلخ او

روی دست باد، آه تلخ او

آخرین کابوس بیدار من است

قاب آخر روی دیوار من است

اشک هایم بوی دریا می دهند

بوی رویاهای او را می دهند

آخرین تکرار خوشبختی من

یا طناب دار خوشبختی من

باز هم ماشین خوب زندگی

در نفس هایم رسوب زندگی

کاش می مردم ؛ ولی تقدیر بود

زندگی از لاشه ام هم سیر بود!

رفت او هم؛ بهترين رويای من

مانده ام مشکی بپوشم یا کفن؟!

خواب های خوب را تعبیر کرد

زود نه! از من بپرسی دیر کرد

دیر آمد ، خوب بود و زود رفت

دير فهميدم كه هر چه بود؛

                                          رفت.